داوری شیرازی (بخش یکم)

داوری شیرازی

یا میرزا محمد داوری (زاده ۱۲۳۸ شیراز – درگذشته ۱۲۸۳ شیراز)

از خوشنویسان و شاعران قرن سیزدهم هجری بود. او در حکمت، انواع شعر، ادبیات، نقاشی، و خطوط نستعلیق و شکسته ماهر و استاد بود. و «داوری» تخلص می‌کرد.

او چهارمین فرزند وصال بود که در سال ۱۲۳۸ در شیراز متولد شد. داوری به سال ۱۲۸۳ در شیراز درگذشت و در جوار پدر در بقعه شاه چراغ به‌خاک سپرده شد.

داوری شیرازی که نام اصلی او میرزا محمد داوری و متخلص به داوری است . از خوشنویسان و شاعران قرن سیزدهم هجری به سال ۱۲۳۸ ه.ق در شیراز دیده به جهان گشود . داوری شیرازی فرزند چهارم میرزا کوچک وصال شیرازی بود . پدر داوری شیرازی ، وصال شیرازی خطاط و شاعر بود . افزون بر پدر، پنج برادر داوری شیرازی نیز از خوشنویسان و شاعران صاحب‌نام سده سیزدهم هجری بودند . داوری شیرازی در خوشنویسی خط نستعلیق و شکسته صاحب‌نام شده است . افزون بر پدر، پنج برادر او نیز از خوشنویسان و شاعران صاحب‌نام سده سیزدهم هجری هستند. میرزا محمد داوری در خوشنویسی خط نستعلیق و شکسته صاحب‌نام شده است.داوری شیرازی در حکمت ، انواع شعر ، ادبیات ، نقاشی ، و خطوط نستعلیق و شکسته ماهر و استاد بود و در اشعارش «داوری» تخلص می‌کرد . داوری شیرازی علوم ادبی و عربی و آداب سخنوری و خوشنویسی را در محضر پدر و برادر مهتر خود وقار ، آموخت و فنون نقاشی و چهره‌نگاری و نیز زبان و ادبیات ترکی را از شخصی به‌‌‌نام حاجی اسدالله فراگرفت . داوری شیرازی در سرودن انواع مختلف شعری به‌‌‌ویژه قصیده مهارت داشت . خطوط هفتگانه را خوش می‌نوشت و در نستعلیق قوی دست بود . صاحب “طرائق‌الحقائق” مدت دو ماه نزد داوری شیرازی تعلیم خط گرفته است . داوری شیرازی همچنین در هنر نقاشی بخصوص آبرنگ شیرین‌قلم و صاحب ابتکار بود و تذهیب و آرایش تصاویر را نیکو می‌دانست . دیوان بیگی ، مؤلف “حدیقهٔ الشعراء” داوری شیرازی را شمس‌القلادهٔ” خاندان وصال دانسته است . از کارهای هنری وقار شیرازی ، تذهیب و نقاشی “شاهنامهٔ فردوسی” است که بعدها توسط لطفعلی‌خان شیرازی و میرزاآقای نقاش تکمیل شد . معصوم علی مولف طریق الحقایق می نویسد : کتاب شاهنامه حکیم فردوسی را بر حسب خواهش مرحوم ایلخانی فارس ، محمد قلی خان ابن جانی خان ایلخانی نوشته اند و مصور شده و حقیقتا اعجاز نموده و از جمله جواهر بی قیمت است – این کتاب در موزه مشهد نگهداری می شود .
آثار و تالیفات داوری شیرازی

داوری شیرازی “دیوان” اشعاری از خود به جا گذاشته است . دیوان اشعار داوری شیرازی را در حدود پانزده هزار بیت دانسته‌اند . اشعار داوری شیرازی مشتمل بر قصاید و مسمطات و مثنوی است . در بعضی منابع “رساله‌ای در عروض” و کتابی در “معانی و بدیع” و “فرهنگ” بزرگی به زبان ترکی به داوری شیرازی نسبت داده‌اند . از آثار چهره‌پردازی داوری شیرازی : “چهار قطعه تصاویر آبرنگی از قیافهٔ رجال برجستهٔ دورۀ ناصری که در مرقعی با خطوط متنوع ترتیب یافته است ؛ تصویر محمدشفیع وصال که برروی تشکی نشسته است . از خطوط داوری شیرازی : یک نسخه شش دفتر “مثنوی” مولانا ، به قلم کتابت خفی عالی ، با رقم‌ :”…وانا العبد…محمد المتخلص یداوری ابن المرحوم وصال….سنهٔ ۱۲۶۷”؛ یک نسخه “لوایح” جامی ، به قلم کتابت خفی خوش ، با رقم:”…فی سنهٔ ۱۲۷۶…وانا العبد داوری بن وصال”؛ یک نسخه “چهارمقاله” نظامی عروض ، به قلم کتابت خوش ، با رقم : “…حرره داوری بن وصال غفرله ، سنهٔ ۱۲۷۹”؛ یک نسخه “سحر حلال” به قلم کتابت خوش ، با رقم: “…داوری بن وصال ۱۲۸۲”. چهار اثر دیگر داوری شیرازی را در “احوال و آثار خوشنویسان” ذکر کرده‌اند .
شعر  داوری شیرازی

در دل تنگ نخواهم که هوای تو بود

حیفم آید که در این غمکده جای تو بود

چون سرم لایق همسایگی زلف تو نیست

چون سر زلف تو آن به که به پای تو بود

گوئیا خاصیتش تربیت ماه و پری است

سرزمینی که در آن نشو و نمای تو بود

شانه را دیدم و یاد دل خود افتادم

که معلق به سر زلف دو تای تو بود

داوری شیرازی به سال ۱۲۸۳ در شیراز درگذشت و در جوار پدر در بقعه شاه چراغ به‌ خاک سپرده شد

 

b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-035 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-034 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-030 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-029 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-028 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-033 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-032 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-027 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-026 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-031 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-021 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-022 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-023 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-024 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-025 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-020 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-015 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-010 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-009 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-014 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-019 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-018 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-013 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-008 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-007 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-012 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-017 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-016 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-011 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-006 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-005 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-004 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-003 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-002 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-001 b9d99c97-6b09-4bbb-bdff-0f582b22fe4e-000 .

0 دیدگاه در “داوری شیرازی (بخش یکم)”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *