بابا شاه اصفهانی (بخش یکم)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بابا شاه اصفهانی

بابا شاه اصفهانی معروف به باباشاه عراقی، ملقب به رئیس‌الرؤسا معاصر شاه عباس صفوی و از معروفترین خوشنویسی” خوشنویسان سده دهم بوده و تا آن زمان کسی به درجهٔ او نرسیده بوده است.

بابا شاه نزدیک به اواسط سدۀ دهم هجری / نیمۀ نخست سدۀ شانزدهم میلادی در اصفهان دیده به جهان گشود. منابع گوناگون، نام پدرش را ذکر نکرده اند اما در انجامۀ چند نسخۀ نویافته، نام پدرش را «سلطان علی» نوشته است. وی نستعلیق را از سید احمد مشهدی فراگرفت و به زودی خود از استادان مشهور گشت. بابا شاه را می توان از زبردست ترین کاتبان نستعلیق دانست، زیرا به چلیپا و قطعه نویسی نمی پرداخت ولی در کتابت های بازمانده از وی، پختگی و استادی خاصی دارد که در کمتر خوشنویس نستعلیق می توان یافت. کتابت های وی از همان زمان حیاتش مورد پسند و نایاب بوده است.
بابا شاه افزون بر نسخه های نفیس در کتابخانه های ایران و انگلستان و جز اینها، رساله ای با نام «آداب المشق» تألیف کرده است که در آن به بیان اصول خط نستعلیق پرداخته است و از منابع دست اول بشمار می رود. این رساله از سده های گذشته، به اشتباه به میرعماد منسوب گردیده و بارها منتشر شده است. نسخه ای از همین رساله در دانشگاه پنجاب لاهور به خط و امضای بابا شاه هست که نادرستی نسبت این رساله را به میرعماد به شکل قطعی تأیید می کند.
بنا به نوشتۀ تذکره ها، وی پیش از رسیدن به سن پیری در سال ۹۹۶ ق. از دنیا رفت.

 

باباشاه اصفهاني_orig h 1333402380665516_orig 1333402352406646_orig 1333401782229444_orig 1333401725613140_orig 1333043008236321_orig 1333042965780383_orig

 

0 دیدگاه در “بابا شاه اصفهانی (بخش یکم)”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *